Patron

PATRON SZKOŁY JÓZEF WIKTOR JANIK (1901 - 1960)

 

"...Powinnością jest naszą czcić mężów prawdziwej zasługi -

zacną ich pamięć wskrzeszać, ożywiać we wspomnieniach narodu,

dla zachęty i przykładu młodego pokolenia..." 

                                                                    Jakub Jasiński


           Józef Wiktor Janik


                              


urodził się 19 grudnia 1901 r. na Podkarpaciu, w Wielkich Drogach. Był najstarszym dzieckiem Ludwika i Władysławy. Miał pięcioro rodzeństwa: cztery siostry Zofię, Barbarę, Stanisławę i Elżbietę oraz brata Antoniego. Ukończył cztery klasy Szkoły Powszechnej w Pobiedrzu. W tym samym roku 1912 rozpoczął naukę w gimnazjum męskim im. Wincentego Szudejki w Częstochowie. Nauka trwała 8 lat. W czerwcu 1920 roku Józef Janik został  absolwentem gimnazjum i zdał maturę w zakresie kursu szkoły filologicznej.


Całe jego dzieciństwo i młodość to okres wojny. I wojna światowa wybuchła w 1914 r., w 1919 r. wojna polsko-bolszewicka. W tym czasie Józef Janik zaciąga się w szeregi Wojska Polskiego. Otrzymuje przydział jako strzelec do 2 kompanii 1 Batalionu 3 Pułku Strzelców Podhalańskich. Po zakończeniu wojny zostaje zwolniony z wojska. Zamierzał zrealizować swoje marzenia, chciał zostać leśniczym. Podjął studia na Wydziale Leśnictwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Niestety nie ukończył ich ze względu na sytuację materialną rodziny.


Jego zainteresowania związane były też z oświatą. Dlatego  podjął pracę jako nauczyciel. Najpierw w Szkole Powszechnej w Dobrosołowie (1.01.1922r.), potem w Publicznej Szkole Powszechnej w Pietrzykowie do której został przeniesiony na własną prośbę i pracował od 1.08.1933 r. Od 1922 r. J. Janik ukończył wiele kursów pedagogicznych i uzyskał kwalifikacje zawodowe nauczycieli szkół powszechnych. W 1929 roku uzyskał prawo do Medalu Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości. W styczniu 1934 r. ofiarna praca Janika w Ochotniczej Straży Pożarnej została nagrodzona odznaką za wysługę 10-ciu lat w służbie strażackiej. Zaś w kwietniu Józef Janik otrzymuje Brązowy Medal Zasługi jako naczelnik OSP.


Z dniem 1 września 1936 r. podjął pracę jako nauczyciel w 4-roklasowej Publicznej Szkole Powszechnej w Koszutach, gm. Młodojewo, pow. Koniński. W 1938 otrzymał Brązowy Medal za Długoletnią służbę przyznany przez Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego. Po dwóch latach ofiarnej i owocnej pracy został mianowany w drodze konkursu kierownikiem Szkoły w Koszutach. Jego praca ponownie zostaje nagrodzona Srebrnym Krzyżem Zasługi (20 września 1938).


W sierpniu 1939 roku w związku z pogarszającą się sytuacją między Polską a Niemcami, zostaje powołany do 68 Pułku Piechoty we Wrześni. Podczas trwania II wojny światowej ciągle pragnął powrócić do obowiązków zawodowych. I tak się stało. W 1941 r. podjął  pracę w Szkole Podstawowej w Wąsach, ówczesny powiat Mińsk Mazowiecki. Tam pracował do 1944 roku, do momentu wkroczenia wojsk Armii Czerwonej. Po wkroczeniu Armii Czerwonej, w lipcu 1944 r. jako były oficer Wojska Polskiego i Armii Krajowej został aresztowany przez NKWD i wywieziony w głąb ZSRR. Tam znalazł się wraz z innymi Polakami w jednym z łagrów radzieckich. Praca jaką wykonywali więźniowie polegała na karczowaniu lasów. Józef Janik został poddany licznym przesłuchaniom, a długotrwałe śledztwo było wyczerpujące psychicznie i fizycznie.


Przeżył jednak i po 16 miesiącach powrócił do kraju i do obowiązków szkolnych w Koszutach. Chciał służyć innym, bo życie jest tylko wtedy coś warte i tylko wtedy daje radość, jeśli jest służbą. Swój wolny czas poświęcał sprawom społecznym co sprawiało, że nie miał czasu dla własnych spraw osobistych, pozostał kawalerem. Rozpoczął także starania o wybudowanie nowej szkoły w Koszutach. Zamierzenia tego nie zrealizował. Stan jego zdrowia  ciągle się pogarszał.  W dniu 13 października 1960 roku Józef Janik umarł w konińskim szpitalu. Oficjalna diagnoza informowała, że przyczyną zgonu była białaczka.


W pamięci znających go ludzi zachował się jako człowiek skromny, sumienny, pracowity i punktualny.

Dzięki swojej osobowości, wzorowej pracy zawodowej i przykładnej działalności społecznej Józef Janik w pełni zasłużył na wyróżnienie, jakim jest nadanie jego imienia Szkole Podstawowej w Koszutach.